تعیین اینکه آیا مواد مهره مطابق با الزامات است نیاز به تأیید جامع از طریق روش هایی مانند شناسایی برچسب، تجزیه و تحلیل طیفی، آزمایش مغناطیسی، آزمایش سختی و تأیید گواهی دارد تا اطمینان حاصل شود که ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی و محیط استفاده آن سازگار است.
1. برچسبهای محصول و علامتهای درجه را بررسی کنید آجیلهای مجاز معمولاً دارای علامتهای درجه مواد یا مقاومتی هستند که روی سطح آنها چاپ شده است:
مهره های فولادی زنگ نزن: علامت های رایج عبارتند از "A2-70" و "A4-80" که در آن "A2" نشان دهنده فولاد ضد زنگ 304، "A4" نشان دهنده فولاد ضد زنگ 316، و "70" نشان دهنده حداقل مقاومت کششی 700 مگاپاسکال است.
مهره های کربن فولادی: با درجاتی مانند "8.8" و "10.9" مشخص شده اند، جایی که اعداد به ترتیب نشان دهنده استحکام کششی اسمی (MPa/100) و نسبت استحکام تسلیم (×10) هستند. خواص مواد را می توان از علامت گذاری ها استنباط کرد.
2. تعیین نوع ماده اولیه از طریق آزمایش مغناطیسی
برای یک آزمایش ساده از آهنربا نزدیک به مهره استفاده کنید:
غیر مغناطیسی یا ضعیف مغناطیسی: عمدتاً فولاد ضد زنگ آستنیتی مانند 304 یا 316.
به طور قابل توجهی مغناطیسی: ممکن است فولاد ضد زنگ مارتنزیتی 410 یا فولاد کربنی باشد که برای کاربردهای مقاومت در برابر خوردگی بالا مناسب نیست.




